تاریخ نگاری سنتی، ادامه‌ی وقایع نگاری‌ها و مجلس‌نویسی‌های دوره‌ی صفوی و پیش از آن محسوب می‌شود. مورخان سنتی اغلب اهل شعر و ادب بودند و آثار خود را با خصوصیات ادبی تألیف می‌کردند.بررسی سایر گزینه‌ها:1) بی‌توجهی به زندگی اجتماعی و حیات فرهنگی و اقتصادی مردم، از ویژگی‌های تاریخ‌نگاری سنتی بود.2) تأکید بر مصنوع و متکلف‌نویسی و پرهیز از ساده‌نویسی، از ویژگی‌های تاریخ‌نگاری سنتی بود.3) بی‌توجهی به علل و نتایج رویدادها و تحولات تاریخی، از ویژگی‌های تاریخ‌نگاری سنتی بود.