وقتی میگوييم «ذاتی» از «ذات» جدايیناپذير است، میتوان نتيجه گرفت:
وقتي ذاتی از ذات جدايیناپذير باشد، يعنی حتماً ميان اين دو مفهوم مصداق مشترك وجود دارد و ممكن نيست نسبتشان تباين باشد. حال ذاتی يا فصل است كه نسبتش با ذات تساوی است يا جنس است كه نسبتش با ذات عموم و خصوص مطلق است.