در همه ابیات، به‌جز بیت ...... «اسلوب‌معادله» به کار رفته است.
1 خراب‌حالم و با کس نمی‌توانم گفت / خوشا کسی که به هر حال محرمی دارد
2 در حقیقت تنگ‌دستی مایه دیوانگی‌ست / در چمن بید از غمِ بی حاصلی مجنون شود
3 دلی که نیست خراشی در او زمین‌گیر است / زنی که سکّه ندارد روان نمی‌باشد
4 پاس دل‌های خراب و جشم اشک‌آلوده دار / گنج در ویرانه‌ها می‌باشد و گوهر در آب