آرایههای «تشبیه، استعاره، حسن تعلیل، ایهام و اغراق» به ترتیب در کدام ابیات آمده است؟ الف) ز سوز شوق دلم شد کباب، دور از یار / مدام خون جگر میخورم ز خوان فراقب) یا رب به وقت گل گنه بنده عفو کن / وین ماجرا به سرو لب جویبار بخشج) بس که حرف حق کسی در دهر نتواند شنید / گیرد اول در اذان گفتن مؤذن گوش راد) زتاب آتش سودای عشقش / بسان دیگ دایم میزند جوشه) از آب دیده صد ره طوفان نوح دیدم / وز لوح سینه نقشت هرگز نگشت زایل
تشبیه در «د»: 1) عشق به آتش 2) عاشق به دیگاستعاره در «ب»: جانبخشی به سروحسن تعلیل در «ج»: دلیل ادبی برای اینکه مؤذن گوش خود را هنگام اذان میگیرد.ایهام در «الف» دور از یار 1 در فراق یار 2) به صورت دعایی، از یار دور باشد، این مسئله از یار دور باشد.اغراق در «ه»: گریستن به حدی که طوفان نوح پدید آید.