آرایه های «لف و نشر، تلمیح، تضاد و پارادوکس» به ترتیب در کدام ابیات یافت میشوند؟الــف) چــو آمــد در شبســت ان شــه آن شــمع پریشــانخــاطرش گشــت انــدکی جمــع ب) تا دید زنخـدان و سـر زلـف تـو دل گفـت نــازم ســر گــویی کــه بــه چوگــان تــو افتــد ج) چگونه باشد حـالم چـو هسـت راحـت مـن بــدانچــه دوزخیــان را بــدان عــذاب کننــد د) دانی کـه چیسـت آیـة نـور و حـدیث طـور از کـــوی او کنـــایتی، از رویـــش آیتـــی
«ب»: لف و نشر: لفها: زنخدان (چانه) و زلف / نشرها: گوی و چوگان«د»: تلمیح: اشاره به ماجرای دیدن نور (آتشی) در کوه طور توسط حضرتموسی«الف»: تضاد: «پریشان» و «جمع»«ج»: پارادوکس: آنچه مایة عذاب جهنمیان است، موجب آسایش و راحتیشاعر است.