در کدام بیت، تعداد «استعارهٔ آشکار» کم‌تر است؟
1 به آواز بر جان افراسیاب / بنفرید (نفرین کرد) با نرگس و گل پر آب
2 دلا! تا کی در این زندان فریب این و آن بینی / یکی زین چاه ظلمانی برون شو تا جهان بینی
3 مرا برف باریده بر پرّ زاغ / نشاید چو بلبل تماشای باغ
4 مرا در خانه سروی است کاندر سایهٔ  قدّش / فراغ از سرو بستانی و شمشاد چمن دارم