متفكران مسيحی مغرب زمين تا قرن‌ها فقط با افكار افلاطون و نوافلاطونيان آشنا بودند و سيطرهٔ فكری آگوستينوس تا قرن دوازدهم ميلادی ادامه داشت. پس از آن، آثار فيلسوفان اسلامی به لاتين ترجمه شد و آن‌ها با انديشه‌های ارسطو آشنا شدند. علاوه بر اين، با ابتكارات فيلسوفان اسلامی در سازگاركردن اعتقادات دينی با عقل آشنا شدند. تا جايی كه از قرن سيزدهم به بعد، عنصر درخشان عقل كه در فلسفۀ اسلامی جايگاهی خاص داشت، بر فرهنگ مسيحی تأثيری آشكار به‌جا نهاد.