در کدام بیت واژۀ مرکّب بیش‌تر از ابیات دیگر وجود دارد؟
1 غنچهٔ گُلبُنِ وصلم ز نسیمش بِشِکُفت / مرغ خوش‌خوان طرب از برگِ گلِ سوری کرد
2 به نیمه شب اَگَرَت آفتاب می‌باید / ز رویِ دخترِ گُل‌چِهرِ رَز نقاب‌ انداز
3 هر کجا آن شاخِ نرگس بِشکُفَد / گُل رُخانَش دیده نرگس‌دان کنند
4 نه من سَبوکش این دیرِ رندسوزم و بس / بسا سَرا که در این کارخانه سنگ و سبوست