راه كمال و رشد هر نوع از موجودات راه معین و خاصی است و به راه و قانون دیگری جواب نمی‌دهد و سلیقه‌ها تا آن‌جا قابل استفاده هستند كه به راه تكامل انسان ضربه وارد نكنند و در چارچوب آن قرار گیرند و اگر كسی سلیقه‌ای داشت كه با قانون‌مندی رشد انسان و ابعاد معنوی او در تضاد بود، باید به نتایج آن تن دهد و آمادهٔ مضّرات آن باشد. احساسات شخصی و سلیقه‌ای به این دلیل پاسخگوی نیازهای برتر انسان نیست كه آن‌گونه از نیازها فراتر از احساسات و سلایق‌اند.