كدام گزينه يكی از علل كم‌توجهی به زبان و بی‌دقتی در كاربرد جمله‌ها و تركيب‌های زبانی در شعر دورهٔ بيداری است؟ 
1 محدوديت‌های وزنی و عروضی باعث آسيب به ساختار زبان می‌شد. 
2 اكثر شاعران به محتوا و مضمون شعر بيش از ساختار زبانی آن توجه داشتند. 
3 برای برهم زدن عادت‌های زبانی در شعر و اعتراض به ساختار سنتی زبان، شاعران به قلمرو زبان توجه نمی‌کردند. 
4 با توجه به اينكه مخاطب سواد چندانی نداشت، اصول زبانی كم‌اهميّت شد.