1
نه بیگانه تیمار خوردش نه دوست / چو چنگش رگ و استخوان ماند و پوست
✓
✗
2
چو صبرش نماند از ضعیفی و هوش / ز دیوار محرابش آمد به گوش
✓
✗
3
کدام دانه فرورفت در زمین که نَرُست؟! / چرا به دانهٔ انسانت این گمان باشد؟!
✓
✗
4
در خواب دوش پیری، در کوی عشق دیدم / با دست اشارتم کرد، که عزم سوی ما کن
✓
✗
جهش ضمیر وجود ندارد. «م» ضمیر است در نقش متمم (به معنی: به من)