«فهمت أنّ التّمساح متی یفتح فمه لیدخُل الزّقزاق فیه»:
1) باز شد (معادل صحیح برای «یفتح» که مضارع و معلوم است نیست) ـ باید («لـِ» در لیدخل حرف ناصبة است نه جازمه) 2) دهان (ضمیر اضافی: «فمه» در ترجمه لحاظ نشده) ـ وارد میشود («لیدخل» معادل مضارع التزامی است لا مضارع اخباری!) 3) میفهمم («فهمت» ماضٍ لا مضارع!)