در هر دو مورد كدام گزينه واجآرايی صامتها محسوستر و بيشتر است؟ الف) سرمست عشق سركشی خاكستری در آتشی/ در ششدره عذراوشی صد فيل عذرا ريخته ب) در گلستان ارم دوش چو از لطف هوا / لطف سنبل به نسيم سحری میآشفت ج) تا تو خود را پای بستی باد داری در دو دست/ خاک بر خود پاش كز خود هيچ نگشايد تو را د) ز گلچينان باغ آرزوی كيستم يا رب/ پر طاووس دارد گرد دامانی كه من دارم
واجآرايی در صامتها محسوستر از مصوتهاست؛ بنابراين بيت «الف» كه واجآرايی «س» و «ش» دارد و بيت «ج» كه واجآرايی «د» دارد، محسوستر از ساير ابيات است.