چون قضيه‌ی «بعضی الف ب نيست» كاذب است، نقيض آن، يعنی «هر الف ب است» صادق می‌شود. حال عكس مستوی آن كه می‌شود قضيه‌ی «بعضی ب الف است» نيز صادق می‌شود. چون جزئی كاذب است، كلی متداخل آن، يعنی «هيچ الف ب نيست» نيز كاذب است (رد گزينه‌ی 2). چون سالبه‌ی جزئی فاقد عكس لازم‌الصدق است و چون خود قضيه‌ی اصلی كاذب است، نمی‌توان صدق و كذب عكس آن، يعنی «بعضی ب الف نيست» را مشخص کرد (رد گزینه‌ی 3). وقتی «بعضی الف ب نيست» كاذب است، نقيض آن (هر الف ب است) صادق است. اما عكس «هر الف ب است» بايد به موجبه‌ی جزئی تبديل شود تا لازم‌الصدق باشد. يعنی صادق يا كاذب بودن «هر ب الف است» مشخص نيست. (رد گزينه‌ی ۴)