در همهٔ ابیات به استثنای بیت .......، اختیار زبانی تغییر مصوّت بلند به کوتاه صورت گرفته است.
1 طرف کرم ز کس نبست این دل پر امید من / گرچه سخن همی‌برد قصّهٔ من به هر طرف
2 از خم ابروی توام هیچ گشاشی نشد / وه که در این خیال کج عمر عزیز شد تلف
3 ابروی دوست کی شود دستکش خیال من / کس نزده‌ است از این کمان تیر مراد بر هدف
4 صوفی شهر بین که چون لقمهٔ شبهه می‌خورد / پاردمش دراز باد آن حیوان خوش‌علف