از نظر کلام وحی، انسانی که با اختیارش به جای آب گوارایی از دست دوست، جام زهری ظاهراً شیرین مینوشد، چه نامیده میشود و پیام کدام آیهٔ شریفه مبین آن است؟
با عنایت در آیهٔ شریفهٔ (انّا هدیناه السبیل امّا شاکراً و امّا کفوراً) قرآن کریم چنین کسی را «ناسپاس» می نامد: عمل این فرد مانند کسی است که در هنگام تشنگی، ظرف آب گوارا را از دست دوست نگیرد و به بهانهٔ این که انتخاب با خودم است، جام زهری را که ظاهراً شیرین است، بنوشد.