با تدبر در آیه‌ی شریفه‌ی «إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ أَنْ تَزُولَا وَلَئِنْ زَالَتَا إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ» کدام مفهوم مستفاد می‌گردد؟
1 انسان با شناخت و استفاده از قوانین جهان است که می‌تواند استعدادهای خود را به فعلیّت برساند.
2 ایمان به خداوند حکیم این اطمینان را به انسان می‌بخشد که جهان دارای حافظ و نگهبانی است که در کار او اشتباه نیست.
3 برخی حوادث و رخدادهای جهان، در یک چهارچوب سامان‌دهی شده و قانون‌مند، اتفاق می‌افتد.
4 تقدیر الهی چیزی ورای قانون‌مندی و نظم است که وقتی به حادثه‌ای تعلق گرفت هر قانونی را لغو می‌کند.