کدام بیت اشاره به این دارد که بخشش و بزرگواری خداوند قابل شمارش نیست؟
1 توحیدگوی او، نه بنی آدم‌اند و بَس     هر بلبلی که زمزمه بر شاخسار کرد
2 بحر آفرید و برّ و درختان و آدمی     خورشید و ماه و اَنجُم و لَیل و نهار کرد
3 فضلِ خدای را که تَواند شمار کرد؟     یا کیست آن که شکر یکی از هزار کرد؟
4 ابر، آب داد بیخِ درختانِ مُرده را     شاخِ برهنه، پیرهنِ نوبهار کرد