چون آهن از نقره واكنش‌پذيری بيشتری دارد پس تمايل آن به ماندن به صورت عنصری و آزاد از نقره كمتر است. بررسی ساير گزينه‌ها: 1) در فلزات تمايل به از دست دادن الكترون و تبديل شدن به كاتيون با واكنش‌پذيري رابطه مستقيم دارد. 2) هرچه يک عنصر واكنش‌پذيرتر باشد، شرايط نگهداری آن دشوارتر است. (باتوجه به اينكه پتاسيم از سديم در جايگاه پايين‌تری در جدول تناوبی قرار دارد، واكنش‌پذيری آن بيشتر است.) 4) كلسيم يک فلز و گوگرد يک نافلز است. تمايل نافلزها برای به اشتراک‌گذاشتن الكترون بيشتر است و در واقع فلزات معمولاً تمايلی برای به اشتراک گذاری الكترون ندارند.