قیاس «استثنايی انفصالی حقيقی» يكي از مقدماتش، قضيه‌ی شرطی منفصل حقيقی است و در اين قياس از اثبات هر بخش از قضيه، نفی بخش ديگر و از نفی هر بخش اثبات بخش ديگر حاصل می‌شود؛ مانند: «هر مفهومی يا جزيی است يا كلی. اين مفهوم كلی است؛ پس جزیی نیست.»