1
زمین شوره سنبل برنیارد / در او تخم عمل ضایع مگردان
✓
✗
2
گر جان بدهد سنگ سیه لعل نگردد / با طینت اصلی چه کند بد گهر افتاد
✓
✗
3
چون شیر به خود سپه شکن باش / فرزند خصال خویشتن باش
✓
✗
4
باران که در لطافت طبعش خلاف نیست / در باغ لاله روید و در شور هزار خس
✓
✗
مفهوم سایر ابیات «اصالت ذات» است ولی شـاعر در گزینـة 3 راجـع بـه بیاهمیت بودن اصل و نسب» میگوید.