1
گر برود جان ما در طلب وصل دوست / حیف نباشد که دوست، دوست تر از جان ماست
✓
✗
2
هر که را اسرار حق آموختند / مُهر کردند و دهانش دوختند
✓
✗
3
نالیدن بلبل ز نوآموزی عشق است / هرگز نشنیدم ز پروانه صدایی
✓
✗
4
کسی را در این بزم ساغر دهند / که داروی بی هوشی اش دردهند
✓
✗