كدام گزينه بيانگر مفهوم عبارت پايانی «منّت خدای را، عزّوجلّ، كه طاعتش موجب قربت است و به شُكر اندرش مزيد نعمت.» می‌باشد؟ 
1 نعمتت دادم بگو شُكرت چه بود؟ / دادمت سرمايه هين بنمای سود
2 شُكر منعم واجب آيد در خرد / ورنه بگشايد درِ خشمِ ابد
3 نعمت آرد غفلت و شُكر انتباه (= بيداری) / صيد نعمت كن به دام شُكرِ شاه
4 شكر كن مر شاكران را بنده باش / پيش ايشان مرده شو پاينده باش