در مصراع دوم گزینۀ 4، تشبیه وجود ندارد: هرکس مانند غنچه تنگ‌دل باشد، وقتی راه چمن را بگیرد، دلش باز می‌شود. در گزینۀ 1 «کلوخ» مشبّه است: کلوخ [مانند] آینۀ حسن است. در گزینۀ 2، رخ و زلف معشوق به بهار تشبیه شده است، پس بهار مشبّهٌ‌به است. در گزینۀ 3 دو تشبیه به‌کار رفته است: 1) جمال معشوق به آفتاب تشبیه شده است.2) زلف معشوق (= مشبّه) به بنفشه تشبیه شده است.