رسش به‌معنای آمادگی زیستی است که خود دارای برنامهٔ رشد طبیعی و منظمی است. اینکه کودکان مستقل از محیطی که زندگی می‌کنند چه خانوادهٔ پر جمعیت باشد (که ارتباطات کلامی آن‌ها بیشتر است) و چه خانوادهٔ تک‌فرزند (که ارتباطات کلامی کمتر است) در سن یکسانی حدود یک‌سالگی شروع به صحبت می‌کند، بیانگر رسش است،‌ ولی اینکه در خانوادهٔ پرجمعیت به‌دلیل ارتباطات کلامی بیشتر، کودک لغات بیشتری می‌آموزد به‌دلیل یادگیری و عوامل محیطی اوست.