با توجه به آیه‌ی «وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ»، خداوند فقط به این خاطر به گروهی از بدکاران مهلت می‌دهد تا بر گناهان خود بیفزایند و سرانجام آن‌ها، عذابی خوارکننده است.