بررسی گزینه‌ها: 1) قرار: آرام– واژه «قرار» در فارسی گاه به معنی "آرامش" به‌کار می‌رود (مثل: از بی‌قراری به قرار رسید)، اما در اصلِ عربی و کاربرد قرآنی، «قَرار» یعنی: جایگاه امن، محل استقرار، ثبات– "آرام" ترجمه‌ای ناقص و غیر دقیق استنتیجه: نادرست 2) صوَّرَ: شکل داد– «صوَّرَ» (با تشدید روی واو) فعل ماضی ثلاثی مزید باب تفعیل است– معنی دقیق آن: او شکل داد / صورت‌بندی کرد / تصویر کرد– بنابراین «شکل داد» درست استنتیجه: درست 3) صوَّرَ: شکل داده است– زمان فعل "صوَّرَ" ماضی ساده است: شکل داد– "شکل داده است" = ماضی نقلی در فارسی، که معادل "قَدْ صَوَّرَ" یا "صوَّرَ بالفعل" در عربی است– بنابراین تفاوت زمانی داردنتیجه: نادرست 4) قرار: وعده‌گاه– واژه "قرار" در عربی به معنی استقرار، ثبات، محل امن است– "وعده‌گاه" = محل وعده، معنایی متفاوت است– مگر در کاربرد خاص، که در اینجا دیده نمی‌شودنتیجه: نادرست نکات تکمیلی برای پاسخ : برخی فکر کرده‌اند واژه در گزینه 2 یا 3 "صور" (صُوَر) نوشته شده، ولی در صورت سؤال آمده "صوَّرَ" (با تشدید)، که فعل است نه جمع اسم. "صور" یعنی «صورت‌ها» (اسم جمع)، ولی "صوَّرَ" فعل است: شکل داد. نتیجه نهایی: تنها گزینه‌ای که هم از نظر صرف و هم از نظر معنا دقیق و درست است: پاسخ صحیح: گزینه 2 — صوَّرَ: شکل داد