اگر قدرت اکسندگی چند یون به صورت ${{A}^{۲+}}\gt {{B}^{۲+}}\gt {{M}^{+}}\gt {{Y}^{۲+}}$ و پتانسیل کاهشی استاندارد آنها بزرگتر از صفر باشد، چند مورد از مطالب زیر نادرست است؟ واکنش $B+YS{{O}_{۴}}\to ...$ انجام پذیر است. برای حفاظت از فلز آهن در برابر خوردگی، فلز $A$ مناسب تر از فلز $Y$ است.emf سلول گالوانی «$Mg-A$» از emf سلول گالوانی «$Mg-B$» بیشتر خواهد بود. اگر واکنش $M+XC{{l}_{۲}}\to ...$ انجام پذیر باشد، واکنش $B+XC{{l}_{۲}}\to ...$ نیز انجام پذیر است.
میدانیم که اگر ${{E}^{{}^\circ }}$ نیم واکنشها را از زیاد به کم مرتب کنیم، گونهٔ سمت چپ نیم واکنش بالاتر، قدرت اکسندگی بیشتری دارد؛ بنابراین با توجه به اطلاعات داده شده، ترتیب عنصرها در سری الکتروشیمیایی این چنین است: عنصر بالاتر نمیتواند با کاتیون عنصر پایین تر واکنش دهد.${{E}^{{}^\circ }}$ فلز آهن منفی است. برای حفاظت از آهن، باید از فلزهایی استفاده کنیم که ${{E}^{{}^\circ }}$ منفی تری داشته باشند. ${{E}^{{}^\circ }}$ هر دو فلز $A$ و $Y$ مثبت است.${{E}^{{}^\circ }}$ فلز منیزیم منفی است و در سری الکتروشیمیایی پایین تر از ${{H}_{2}}$ قرار دارد. با توجه به ترتیب عنصرها در سری الکتروشیمیایی، فاصلهٔ $Mg$ با $A$ بیشتر از فاصلهٔ آن با $B$ است، بنابراین $emf$ سلول $(Mg-A)$ بیشتر از $(Mg-B)$ است. از انجام پذیر بودن واکنش «$M+XC{{l}_{2}}\to $» میتوان نتیجه گرفت که $M$ در سری الکتروشیمیایی پایین تر از $X$ قرار دارد اما جایگاه $X$ را نمیتوان نسبت به $B$ تعیین کرد؛ در نتیجه نمیتوان در مورد انجام پذیر یا انجام ناپذیر بودن واکنش «$B+XC{{l}_{2}}\to $» اظهار نظر کرد.