1
ما کنج دل به روضه رضوان نمیدهیم / این گوشه را به ملک سلیمان نمیدهیم
✓
✗
2
غریبی رتبه اهل سخن را میکند ظاهر / که تا در بحر باشد، نکهت از عنبر نمیخیزد
✓
✗
3
نی که جان را تازه میسازد ز قرب همنفس / قالب بیجان شود چون گردد از همدم جدا
✓
✗
4
حافظ اگر چه در سخن، خازن گنج همت است / از غم روزگار دون، طبع سخنگذار کو
✓
✗
املای صحیح کلمه «سخنگزار: چیره زبان، زبانآور، سخنور» است. توجه: «گزاردن» در معنای «بیان کردن» به کار رفته است.