انسان خداشناس می‌داند که زندگی در یک جهان قانون‌مند که پشتوانه‌ی آن علم و قدرت خداست، به وی امکان حرکت و فعالیت می‌دهد. با توجه به این جمله، توسعه‌ی فعالیت‌های اختیاری انسان، معلول معرفت به تقدیر الهی است. از میان دو کلمه‌ی «تابع» و «متبوع» اولی به معنای «به دنبالِ» و «دومی به معنای «چیزی که از آن تبعیت می‌شود» است. کلمه‌ای که معلول اشاره دارد، تابع است. تقدیر الهی، برخاسته از علم الهی است.