1
خلاف نیست که زایل شده است انس دلت / از این مصیبت هایل که اوفتاد امسال
✓
✗
2
عشق اگر سودا نکردی بر سرم / عقل کی بگذاشتی تنها مرا؟
✓
✗
3
دیده از شرم بر جهان نگماشت / هم ندیده جهان گذشت و گذاشت
✓
✗
4
هر دم به آب شُکر، وضو تازه میکنم / تا فرض شُکر او بتوانم گذار کرد
✓
✗
«فرض شکر» ادا کردنی است، بنابراین املای «گذار» در این بیت نادرست است و شکل درست آن «گزار» میباشد.