1
از لطافت کوهها را در هوا رقصان کنند / وز حلاوت بحرها را چون شکر شیرین کنند
✓
✗
2
رخت دل بر در هوس مبرید / مهر شه بر زر دغل منهید
✓
✗
3
ای دوست به ماتم چه نشینی چندین / کز ماتم تو شدیم با مرگ قرین
✓
✗
4
ز شورچشمی ادبار غافل افتاده است / سبکسری که به اقبال شادمان گردد
✓
✗
در این گزینه، «اقبال» و «ادبار» متضاد یکدیگرند: اقبال = نیکبختی، ادبار = نگون بختی