در عبارت «تا توانی از نیکی کردن میاسا و خود را به نیکوکاری به مردم نمای و چون نمودی، به خلافِ نموده مباش» به ترتیب چند واژهی مشتق و چند واژهی مشتق مرکب وجود دارد؟
مشتق دارای یک جزء معنی دار + وند است: نیکی و نموده مشتق مرکب دارای دو جزء معنی دار + یک بی معنی است: نیکوکار