از بیت: «کبوتری که دگر آشیان نخواهد دید / قضا همی بردش تا به‌سوی دانه و دام» کدام مفهوم حاصل می‌شود؟
1 بی‌سر و سامانی موجب گول خوردن است.
2 طمع کردن، موجب مرگ می‌شود.
3 چشم بستن بر حقایق، باعث گرفتاری می‌شود.
4 تقدیر، قابل تغییر نیست.