کدام ابیات در انتهای داستان مشهور «طوطی و بقّال» قرار می‌گیرد؟
1 جای دخلست این عدم از وی مرم / جای خرجست این وجود بیش و کمکارگاه صنع حق چون نیستی ست / جز معطّل در جهانِ هست، کیست؟
2 ساحران موسی از استیزه را / برگرفته چون عصای او عصازین عصا تا آن عصا فرقیست ژرف / زین عمل تا آن عمل راهی شگرف
3 سر ز شکر دین از آن برتافتی / کز پدر میراث مفتش یافتیمرد میراثی چه داند قدر مال؟ / رستمی جان کند و مجّان یافت زال
4 نی نشان دوستی شد سرخوشی / در بلا و آفت و محنت‌کشیدوست هم‌چون زر بلا چون آتشست / زر خالص در دل آتش خوشست