نقش دستوری بخش‌های مشخص شده در همهٔ ابیات درست است، به‌جز: .......... .
1 بلند آن سر که او خواهد بلندش / نژند آن دل که او خواهد نژندش (مفعول)
2 خرد را گر نبخشد روشنایی / بماند تا ابد در تیره رایی (مفعول)
3 کمال عقل آن باشد در این راه / که گوید نیستم از هیچ آگاه (مسند)
4 کرم ورزد آن سر که مغزی در اوست / که دون‌همتانند بی‌مغز و پوست (مسند)