کدام دو مورد، دربارۀ همۀ مجراهای تنفسی درون شش های انسان که در دیوارۀ خود فاقد بافت پیوندی غضروف هستند، صحیح میباشد؟ الف) واجد یاخته هایی هستند که میتوانند مولکول هایی مشابه با مولکول های موجود در سطح زیرین خود ترشح کنند. ب) به وسیلۀ گروهی از رگ های خونی دیوارۀ خود، میتوانند دمای هوای دمی را افزایش دهند. ج) در ذخیرۀ هوایی به حجم ۱۵۰ میلی لیتر که غنی از اکسیژن است، نقش دارد. د) زنش مژک های بسیاری از یاخته های پوششی دیوارۀ مخاط، به سمت بالا میباشد.
موارد الف و د صحیح میباشند. صورت سوال به نایژکهای دستگاه تنفس اشاره دارد که میتواند شامل نایژکهای عادی، نایژکهای انتهایی و نایژکهای مبادلهای باشند. بررسی همۀ موارد: الف. همۀ نایژکها واجد مخاط مژک دار هستند. به واسطۀ داشتن مخاط مژک دار میتوانند مادۀ مخاطی ترشح کنند. این ماده، از جنس گلیکوپروتئین است. همان طور که میدانید این ماده، جنس مشابهی با مولکولهای غشای پایه( پروتئین و گلیکوپروتئین) دارد. ب. این مورد، دربارۀ رگهای خونی دیوارۀ بینی صحیح است، نه نایژکها! در بینی، شبکهای وسیع از رگهایی با دیوارۀ نازک وجود دارد که هوا را گرم میکند. این شبکه به سطح درونی بینی بسیار نزدیک است، بنابراین آسیبپذیری بیشتری دارد و آسانتر از دیگر نقاط، دچار خونریزی میشود. ج. منظور این مورد، هوای مرده است. هوای مرده، حجمی حدود 150 میلیلیتر دارد. این هوا غنی از اکسیژن میباشد. هوای مرده تنها در بخش هادی دستگاه تنفس مشاهده میشود، پس نایژک های مبادله ای نقشی در ذخیرۀ آن ندارند. د. همان طور که در توضیح مورد الف گفتهشد، مخاط مژک دار در همۀ نایژکها یافت میشود و زنش مژکهای بسیاری از یاختههای پوششی دیوارۀ آن، به سمت حلق میباشد. حلق در قسمتهای فوقانی نایژکها و در خارج از ششها واقع شدهاند. دقت داشته باشید که برخی از نایژکها در سطح بالاتری از نایژۀ اصلی قرار دارند؛ بنابراین زنش مژکهای آنها به سمت پایین است.