آرایه‌های «حس‌آمیزی - ایهام تناسب - مجاز - کنایه - تلمیح» به‌ترتیب در کدام ابیات به کار رفته است؟ الف) بترس از آن که ز سوزنده شعرها گه و بیگه / به مجلست فکند «محتشم» لسان من آتشب) هرکه گوید که منم فارغ از این غم، غلط است / هیچ کس نیست که او غرقۀ این دریا نیستج) سرچشمۀ حیوان به دهان تو تشبّه / کرد از نظـر مردم از آن روی نهان استد) می‌دهم جان و ستانم عشوه، این داد و ستد / جز که در بازار سودای تو، در بازار کیست؟ه‍) فکر در راه هوای تو ز پا می‌افتد / عقل در کوی خیال تو، به سر می‌گردد