متفكران مسيحی در آغاز قرون وسطي تنها تاحدودی با افكار افلاطون و نوافلاطونيان آشنايی داشتند و آن‌ها از طريق آثار فيلسوفان اسلامی، علاوه بر كسب شناخت گسترده‌تر از انديشه‌های ارسطو با ابتكارات فيلسوفان اسلامی، كه در راه سازگار كردن اعتقادات دينی با استدلال‌های عقلی گام‌های بلندی برداشته بودند، آشنا شدند.