يك امر واقعی از نظر پروتاگوراس تابع ادراك اشخاص است و تنها راه شناخت آن، ادراك حسی است. گرگياس است كه منكر «وجود» و «ادراک و شناخت» و «آموزش» واقعیت است. گزينه‌ی 3: اگر  «امور واقعی» به خودی خود ماهيت ثابتی داشتند. شناخت آن ماهيات ثابت، معادل شناخت مطلق آن واقعيت‌ها بود. ولی پروتاگوراس، شناخت واقعيت را مطلق نمی‌داند بلكه حقيقت اين امور را تابع ادراكات مختلف می‌كند. پس «امور واقعی» ماهيت ثابتی ندارند و ماهيت نسبی آن‌ها تابع ادراك اشخاص است.