(لا تُدْرِکُهُ الاَبْصارُ، چشم‌ها او را در نمی‌یابند) $\leftarrow $ به این معناست که خداوند، مادی و غیر مجرد و وابسته نیست، بلکه غیرمادی و مجرد است.«نیابد بدو نیز اندیشه راه ...» نشان‌دهندهٔ همین امر است که خداوند در حدّ ماده نیست که اندیشه بر آن مسلط باشد.