در قطعهٔ زیر ویژگی کدام دورهٔ شعر نو برجسته‌تر است؟ «یک صبح خنده‌ رو / وقتی که یک بهار گل‌افشان فرا رسی / در باز کن، به کلبهٔ خاموش من بیا / بگذار تا نسیم که در جستجوی توست / از هر که در ره است، / بپرسند نشانه‌هایت / آنگاه با هزار هوس، با هزار ناز / بر چین دو زلف خویش / آغاز رقص کن / بگذار تا به خنده فروآید آفتاب / بر صبح شانه‌هات!»