اِقْرَأ النصَّ التالی بدقّة ثمَّ أجِبْ عنِ الأسئلَةالقِراءَةُ هی أوّلُ ما أَمَرَ اللهُ بِه رسولَهُ (ص) و كانتِ الكلمةُ الأُولی الّتی أنزلها على قلبه هی «اِقْرَأ» فمَنْ یُجالِسِ الکتابَ، یَنْتَفِعْ به حتّی بعدَ أنْ یَفْرُغَ مِنْ قراءَتِه فَیَتعلّم به العلومَ المختلفةَ أو یَتَعَرَّف على تاریخ أُمَمٍ سَبَقَتْه عسی أنْ یَعتَبِرَ بحیاتِهم لیَنْجَحَ فی حیاتِه فهو جِسْرٌ یَرتَبِطُ به الحاضرُ بالماضی. لقد أنْشأَ الإیرانیونَ أکبر المکاتِبِ فی العالمِ لیُحافِظوا فیها علی ما أَلَّفَهُ العلماءُ، فعَلی مرِّ العُصور تَنَوعَتِ الکتُبُ حتّی صارتِ الیومَ المکاتبُ تُقَدِّمُ الکتبَ الإلکترونیةَ أو السمعیة وغیرها. هناكَ کتُبٌ قد تَضُرُّ القارئَ بسلوكِه، فتقولُ حکمةٌ: «قلْ لی ماذا تَقْرَأُ، فَأقُولُ لكَ مَنْ أنتَ!»ما هِی الخَطأ فی فوائدِ قِراءَةِ الکُتُبِ حَسَبَ النصّ؟
ترجمهٔ متن:خواندن نخستین چیزی است که خداوند به پیامبرش دستور داده است و اولین سخنی که بر قلب وی فرو فرستاد همان «بخوان» بود.پس هر که با کتاب هم نشینی کند، از آن بهرهمند میشود، حتی پس از آنکه از خواندش فراغت یابد پس با آن دانشهای گوناگون را فرا میگیرد یا به تاریخ امّتهایی که پیش از وی بودند، آشنا میشود به امید آنکه از زندگانی آنها عبرت گیرد تا در زندگیاش موفق شود، از این رو [کتاب] پلی است که با آن اکنون به گذشته پیوند مییابد. ایرانیان بزرگترین کتابخانهها را در جهان بنیان گذاشتند تا در آن از آنچه که دانشمندان تألیف کرده بودند، پاسداری کنند. با گذشت دورهها، کتابها تنوع یافت تا آنجا که کتابخانهها امروزه کتابهای الکترونیکی و یا شنیداری و غیر آن را تقدیم میکنند. کتابهایی وجود دارند که گاه به رفتار خواننده آسیب میرسانند، از این رو سخن حکیمانهای میگوید: «به من بگو چه میخوانی پس به تو میگویم کیستی!»ترجمهٔ گزینهها:۱) پاسداری از آثار دانشمندان و تألیفاتشان۲) عبرت گرفتن از زندگی دیگران و علل موفقیتشان۳) یادگیری دانشها و آشنایی با تاریخ ملتها۴) ارتباط میان امّتهای کنونی و پیشینبا توجه به متن، پاسداری از آثار دانشمندان و تألیفاتشان با تأسیس کتابخانهها به وجود میآید.