در همهٔ ابیات به‌جز گزینهٔ ... « جناس هم‌سان (تام)» به‌کار رفته است.
1 نه من از پردهٔ تقوا به درافتادم و بس / پدرم نیز بهشتِ ابد از دست بهشت
2 روی جانان طلبی، آینه را قابل ساز / ور نه هرگز گل و نسرین ندمد ز آهن و روی
3 قامتم از خمیدگی صورت چنگ شد ولی / چنگ نمی‌توان زدن زلف خمیدهٔ تو را
4 مهی که راز من از پرده آشکارا کرد / هنوز صورت او زیر پرده پنهان است