پروتاگوراس معتقد بود: «هركس هرچه پنداشت، حقيقت است»؛ پس «می‌دانم» او به‌معنای «هر پندار من، حقيقت است» و شامل جهل مركب بود. (مخالف «نمی‌دانم» سقراط) گزينه‌ی 2: پروتاگوراس «امكان رسيدن به دانشی پايدار و ثابت» را قبول نداشت؛ در نتيجه «نمی‌دانم» او به معنای «نمی‌توانم واقعيت مستقل از پندارم را بدانم» بود. اين معنا اگرچه با «نمی‌دانم» سقراط متفاوت است ولی نقطه‌ی مقابل آن نيست؛ زيرا نقطه‌ی مقابل «نمی‌دانم» سقراط، «هر واقعيت مستقل از پنداری را می‌دانم» است. گزينه‌ی 3: گرگياس امكان شناخت را مطلقاً قبول نداشت؛ پس او «می‌دانم» ندارد. گزینه‌ی 4: «نمی‌دانم» گرگیاس، «نمی‌شود بدانم و نمی‌توانم بدانم» بود كه كاملاً مخالف «نمی‌دانم» سقراط است.