آیه‌ی «وَ هُوَ الْواحِدُ الْقَهَّارُ»: «او یکتای مقتر است.» با کلمه‌ی «واحد». آیه‌ی «وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ»: «و هیچ‌کس همتای او نیست.» با یان بی‌همتایی خداوند. آیه‌ی «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ»: «بگو خدا یکتاست.» با کلمه‌ی «واحد». همگی بیانگر یگانه بودن خداوند است. اما آیه‌ی «مَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ» بیانگر توحید در ولایت است.