مفهوم عبارت «الهی اگر بهشت، چون چشم و چراغ است، بی دیدار تو درد و داغ است» در همهٔ ابیات بیان شده است؛ به‌جز:
1 گر بی تو در بهشت برندم، زنم ز آه/ آتش در آن بهشت که گردد جهنمی
2 دور از در تو رضوان به ما نساخت/ بوی گل و نسیم گلستان به ما نساخت
3 سینه چون بی‌آرزو شد، روضهٔ جنت شود/ دل چ. گردد آب، کار چشمهٔ کوثر کند
4 وصل تو ما را بهشت ناز و نعیم است/ بی‌تو بهشت برین عذاب‌ الیم است.