در چند بیت زیر بیش از یک بار از آرایهی «تضاد» استفاده شده است؟ الف) بی مه روی تو ای گوهر تابندهی من / روز روشن شب تاری است که گفتن نتوان ب) سخنش دارویی که میبخشد / گاه مستی و گاه هوشیاری پ) در زندگی مطالعهی دل غنیمت است / خواهی بخوان و خواه نخوان ما نوشتهایم ت) صور دوم بلند گشت و نکرد / ز اولین خواب میل بیداری ث) در مرض خواجگان ز من خواهند / هم مداوا و هم پرستاری ج) چون شفا یافت به که باز او را / چشمپوشی و مردهانگاری چ) گفتی که پس از سیاه رنگی نبود / پس موی سیاه من چرا گشت سفید
در بیت «الف» بيش از يك بار از آرايهی تضاد استفاده شده است: روز و شب، روشن و تار آرايهی تضاد در ساير ابيات: بیت «ب»: مستی و هشياری/ بيت «پ»: بخوان و نخوان/ بيت «ث»: مرض و مداوا / بیت «ت»: خواب و بيداری/ بيت «چ»: سياه و سفيد