قیامت اتفاق می‌افتد تا آغازی باشد بر حیات ابدی انسان. (روزی که هر مادر شیردهی، طفل شیرخوار خود را فراموش می‌کند. مردم از هیبت آن روز همچون افراد مست به نظر می‌رسند، در حالی که مست نیستند ولیکن عذاب خدا سخت است.) - این وقایع مقدّم و یا هم‌زمان با صدای مهیب اول است چرا که هنوز مرگ اهل آسمان‌ها و زمین به وقوع نپیوسته است. ارتباطی نیز با مرحلهٔ دوم که زنده شدن همهٔ مردگان می‌باشد، ندارد.