در دوران خلافت عمر و عثمان درآمدهای فراوانی از سرزمین‌های ثروتمندی که فتح شده بود به خزانهٔ مسلمانان در مدینه سرازیر شد. خلیفهٔ دوم این درآمدها را به عنوان عطایا میان مسلمانان توزیع کرد. نحوهٔ توزیع عطایا توسط خلیفهٔ دوم، اگر چه بر پایهٔ مساوات اسلامی نبود، اما ساده زیستی و سختگیری ایشان نسبت به کارگزاران خلافت و بزرگان قریش، از ثروت اندوزی و تجمل گرایی آنان جلوگیری کرد.- صفحهٔ 28 کتاب یادآوری: گزینهٔ 2 مربوط به خلافت علی (ع) و گزینهٔ 4 مربوط به دوران خلافت خلیفهٔ سوم است.